Bu akşam Beykoz’un sessiz sokaklarından birine çekilmek istiyorsan, tam zamanı. Otağtepe’nin yemyeşil yamaçlarından inip Kanlıca’ya doğru ilerlerken içimde bir elektrik var; esmer tenim hâlâ dışarıdaki serinliği taşıyor, kalçalarım dar kotun içinde kıpırdıyor.
Boyum uzun, göğsüm dolgun, belim ince – hepsi bir arada seni sarıp sarmalayıp bırakmıyor. Ağzın damağın tatlı bir acıyla karışmış tat bırakacak; dudaklarım boynunda gezinirken kalçalarım kucağında yavaşça dönüyor. Sonra aniden hızlanıyorum, nefesin kesilene kadar. Yuşa Tepesi’nin tepesinden bakan bu manzara, bu gece sadece bizim. Polonezköy yolundan ya da Anadolu Hisarı iskelesinden kolayca gelebilirsin, son otobüs kalkmadan önce yetişirsin.
Comments