Yaşlı

Beykoz'un üst taraflarında, Anadolu Hisarı'nın hemen yukarısında oturuyorum. Burası sessiz, yeşillik bol, trafiği az. Zühal ben, 52 yaşındayım, biraz dolgunum, saçlarım kısa ve siyah. Komşularla sohbet etmeyi severim, çayımı demleyip pencereden dışarı bakarım. Polonezköy tarafına doğru çıkan yollarda yürümek, akşamüstleri…

Ben Seçil. Yaşım zaten genç telaşını çoktan geride bıraktığımı anlatıyor; o yüzden acele eden biri değilim. Karşımdaki insanı önce tartarım, sesi nasıl, üslubu nasıl, boş mu konuşuyor yoksa gerçekten görüşmeye niyeti var mı… ona bakarım. Beykoz tarafında olmamın rahatlığı da…

Ben Zehra. Yaşını taşımasını bilen, acele sevmeyen bir kadınım; ilk anda bunu fark edersin zaten. Genç gibi koşturup durmam, cümlemi de bakışımı da sindire sindire kurarım. Beykoz tarafında vakit geçirmeyi seviyorum; bazen Paşabahçe’ye yakın olurum, bazen Çubuklu tarafına kayarım. Anadolu…

Ben Belinda. Yaşım ilerledi diye kendimi geri çeken biri hiç olmadım; tam tersi, neyi sevdiğimi de insanla nasıl rahat anlaşılır onu da biliyorum. Beykoz tarafında vakit geçiriyorum, bazen Paşabahçe’ye yakın oluyorum, bazen de Çubuklu’dan geçip daha sakin bir köşeye çekiliyorum.…

Ben Besra. Yaşım büyük, kafam daha da net; neyi sevdiğimi de neye vakit ayırdığımı da bilirim. Beykoz tarafında düzeni olan bir kadınım, özellikle Paşabahçe ile Kanlıca hattında rahat ederim. Bazen Anadolu Hisarı’na doğru geçerim, bazen de daha sakin kafa istediğimde…

Ben Vuslat. Yaşım ilerledi diye geri çekilenlerden değilim; tam tersine, neyi sevdiğini bilen, aceleyle değil tadını çıkararak yaşayan bir kadınım. Beykoz tarafında düzenim oturmuş durumda. Bazen Çubuklu’ya yakın oluyorum, bazen Kanlıca tarafına kayıyorum; Anadolu Hisarı’ndan ulaşım da benim için zor…