Kanlıca’dan Paşabahçe’ye uzanan dar yolda akşam ışıkları süzülürken, mis gibi lavanta ve vanilya karışımı bir koku odanın her köşesini sarıyor. Şehrin ıslak maviliği camdan içeri yansıyor; yumuşak yastıklara serilmiş çarşafların altında bedenimin sıcaklığı seni bekliyor, hiç acele etmeden ama hiç de yavaş kalmadan.

Burada zamanın ritmi yalnızca senin nefesinle belirleniyor. Geri kalan her şeyi dışarıda bırak, çünkü kapıdan içeri girdiğin an zaten her şey başlamış oluyor.